O Samir thaj i Fatima
Sasa man amal ano komšiluko. Leso alav sasa Samir. Sasa phureder mandar berš đive. Sasa eftato čhavoro ani familija, a sasa le šov phuredera pheja save but manglje le. Sasa ponos ane piro ćher.
Lesi familija sasa emčorori ani malava.
Kana o Samir sasa ohtoto razred, sasa emlačho čhavo. Sa e čheja dičhena ane leste thaj manglje te aven paše leste paše, al me dikhljem kaj vov ni dola len pažnja.
Jekh đive pučljem le sose ni obratil pažnja savi dobila tare čheja. Tegani vaćarda manđe kaj manđol e Fatima. Voj si čhej sava vov manđol te osvojil.
Džangljem ko si, golese so sasa mingre berša thaj đeli mancar ano odeljenje. Sasa emlaćhi čhej ani malava. Laći familija sasa embarvali, a voj sasa jekhori. Arakhlje la sar paj ane vasta, al sesa but stroga premale late.
Thaj i Fatima but manglja e Samire. Jekh drom avilo paše late thaj pučlja la te aven katane, voj sigate pristanisada. Araćhena pe čorale. Baše lende so si katane, džangljam amen e amala, thaj laći amalin. Morajle te garaven piro manglipe golese so džanglje savi si laći familija.
Al, jekh đive dodžanglja pe. Kana laće dodžanglje, đele ke Samireso dad em dej thaj pretisade len kaj, te dikhlja pe lengo čhavo lenđe čhejasa, ka avol mardo, pa šaj avol i mudardo. A pe čhejaće ka ačhen ko drom sar džanen.
E Fatimaće zabranisade te džal ani škola, a e Samireso dad molisada le te ačhavol la. Vaćarda lese kaj “naj isto klasa” thaj darajle ma khoni tari familija te ćerol lese khanći.
Pale gova o Samir sa pobut crdija pe ane peste. Lija te crdol pe čak i amendar, e amalendar. Tari žal nasvajlo, a leso stanje svako đive pobilačhe sasa. Ko krajo e doktora vaćarde kaj naj više nada.
Kana šunde gova e Fatimako dad, dozvolisada te džal ke leste, pa šaj i te phiren katane.
Jekh đive phirde ki ulica dolime vastencar. Al, tari jekh drom, avilo jekh mato vozači thaj čalada e Fatima. Mudardili ko than.
Pale nesavo đive, tari žal, mulo i o Samir.
Prahosade le paši Fatima.
A sar džanglja so ka merol, ačhada amenđe, pe amalenđe, nesave stihura tari jekh đili savi zala menjisada:
“Pabaren manđe memeli ko džuvdipe, kana ka merav, prahon man paše late. Ke mo limori aven thaj pe mande den gođi, a kana anen e luluđa , ke lako limori čhuven len.”